Fundacja

Dziedzictwo pozostawione nam przez kardynała Stefana Wyszyńskiego należy, obok nauczania i świadectwa jakie daje nam Jan Paweł II, do najcenniejszych skarbów naszego narodu. Przekazana przez Prymasa Tysiąclecia spuścizna myśli, postaw, wyborów, przykład odwagi i roztropności działań w trudnych czasach, a zwłaszcza umiejętność jednoczenia ludzi wokół wspólnego dobra - stanowią bezcenną wartość nie tylko dla jednego pokolenia. Prymas Tysiąclecia, zwany Ojcem Narodu, jest prawdziwym drogowskazem na szlakach naszych dziejów.

Widzimy coraz lepiej, że świadectwo jego mądrości i dojrzałości pomaga nam także dzisiaj, w obecnych czasach, zachowywać tożsamość i godność, umacniać jedność całego narodu, strzec wiary i chrześcijańskiej kultury.

Perła dziejowej mądrości, jaką pozostawił nam kardynał Stefan Wyszyński jest tym cenniejsza, że ukształtowana została w wirze jednego z najtrudniejszych okresów historii - kiedy zamach na istnienie i ducha naszego narodu był szczególnie niebezpieczny. Autorytet Prymasa Tysiąclecia uznawany był nawet przez tych, którym głosił i przypominał trudne prawdy Chrystusowej Ewangelii domagając się poszanowania praw człowieka oraz wskazując na potrzebę trwania w nurcie odziedziczonego od ojców patriotyzmu.

Jego mądrość była nabrzmiała zbiorowym doświadczeniem narodu pozbawionego przez półtora wieku swojej państwowości, ukształtowana zawodami krwawych powstańczych zrywów, w tym także Powstania Warszawskiego, w którego tragedii uczestniczył, nabrzmiała była goryczą niedotrzymanych aliansów i zdradzieckich paktów. Ale źródłem tej mądrości była przede wszystkim wiara w Boga, który jest Panem dziejów i niezłomna nadzieja w zwycięstwo Bogurodzicy, Maryi Jasnogórskiej, która jest "dana jako pomoc ku obronie narodu polskiego". Mądrość ta szlifowana była osobistym cierpieniem więzienia i codziennego zmagania z zagrożeniami wiary i wolności. Ta mądrość przygotowała Janowi Pawłowi II grunt pod działanie, które pozwoliło Polsce wydobyć się bezkrwawo z niewoli komunizmu i wyprowadzić nie tylko nasz naród na drogi wolności.

Czym byłaby Polska bez zdecydowanego "Non possumus", jakie kardynał Stefan Wyszyński wypowiedział w 1953 r.? Czym byłaby Polska bez złożonych z jego inicjatywy w 1956 r. na Jasnej Górze Ślubów Narodu? Czym byłaby Polska bez konsekwentnego programu duchowej i moralnej odnowy, zawartej w Wielkiej Nowennie; bez obchodów Milenijnych; bez wędrówki Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej; bez odważnego i bezkompromisowego przypominania o niezbywalnych prawach człowieka, o konieczności przestrzegania zasad moralnych w życiu społecznym, politycznym i gospodarczym?

Czcigodny i Umiłowany Księże Prymasie! Pozwól, że powiem po prostu co myślę. Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twojego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry - i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem.

A czym byłby dzisiejszy świat bez Polski, bez Jana Pawła II i kardynała Wyszyńskiego?

Prymas Tysiąclecia zasługuje na naszą szczególną narodową pamięć. Do pozostawionej przez niego spuścizny należy wciąż powracać, korzystać z niej; należy jej strzec; nie pozwolić, by uległa zniszczeniu, zapomnieniu; trzeba nią umacniać świadomość nowych pokoleń. A przecież rodacy, którzy w chwili śmierci Prymasa Tysiąclecia mieli kilka lub kilkanaście lat, stanowią dzisiaj prawie połowę naszego narodu. Tym bardziej więc zadanie przekazania pozostawionego dziedzictwa spada na tych, którzy księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego znali, pod którego znakami uczestniczyli w zmaganiu o zachowanie narodowej, chrześcijańskiej tożsamości narodu.

Wielkie religijno-kulturowe dziedzictwo kardynała Stefana Wyszyńskiego wymaga koniecznego zabezpieczenia i opracowania, co wiąże się z podjęciem konkretnych, usystematyzowanych działań na różnym poziomie.

Nad spuścizną kardynała Wyszyńskiego czuwa między innymi Instytut Prymasowski Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Nie jest on jednak przez nikogo dotowany. Kilka osób przy najgorliwszej pracy nie podoła temu zadaniu. Dlatego powołana została FUNDACJA: "DZIEDZICTWO STEFANA KARDYNAŁA WYSZYŃSKIEGO."

Istnieje pilna potrzeba opracowania obszernych i cennych archiwaliów. Zgromadzone dotychczas materiały, zwłaszcza taśmy magnetofonowe wymagają przegrania i utrwalenia w zapisie cyfrowym. Zachowane materiały powinny być przechowywane i konserwowane w sposób, jaki zapewnia nowoczesna archiwistyka.

Wzniesiono już kilka spiżowych pomników dla uczczenia postaci Kardynała Wyszyńskiego. Niewątpliwie wymowny jest ten, stojący w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu oraz ten, który niedawno stanął u bram Jasnej Góry, przedstawiający Prymasa Tysiąclecia jako pokornego sługę Królowej Polski na klęczkach wymadlającego polskiemu narodowi wiarę i wolność. Istnieje jednak wielka potrzeba wzniesienia obok Jasnej Góry "Domu pamięci" tego Ojcu Narodu. Winny znaleźć się w nim eksponaty pozwalające tysiącom pielgrzymów przybywającym do narodowego sanktuarium, zapoznać się z postacią i spuścizną wielkiego Kardynała.